PL
Zadzwoń do nas
Menu Zamknij

Życzenia na koniec życia

Ta strona jest o tym, kiedy zbliża się koniec. Kiedy twoje życie dobiega końca, kiedy stajesz w obliczu nieuleczalnej choroby i nieuchronności śmierci, ważne jest, aby zastanowić się i zadać sobie pytania:

  • Czy rozumiem, co mnie czeka?
  • O co martwię się w przyszłości?
  • Co chcę jeszcze zrobić w czasie, który mi pozostał?
  • Jakie ograniczenia - spowodowane moją chorobą - uważam za akceptowalne?

Mówiąc o umieraniu

Warto porozmawiać o tych kwestiach z osobami z najbliższego otoczenia i z lekarzem. Rozmowa o własnym umieraniu jest ważnym pierwszym krokiem. Czasami jest to bardzo duży krok. Podjęcie tego kroku jest jednak korzystne dla Ciebie i osób w Twoim otoczeniu. To, czy chcesz o tym rozmawiać, czy nie, pozostaje Twoją wolnością. Nie ma takiego obowiązku. Możesz założyć, że lekarz chętnie z Tobą o tym porozmawia.

Łagodzenie skarg

Zawsze ważne jest, aby spróbować zmniejszyć uciążliwe objawy, które są konsekwencją choroby. Towarzystwo innej osoby może już pomóc. Proste wsparcie - brzmi tak prosto - jest tak ważne. Porozmawiaj z lekarzem o możliwościach łagodzenia objawów, w tym o lekach.

Dokonywanie ustaleń związanych z końcem życia

Może to przynieść spokój i jasność, jeśli dokonasz jasnych ustaleń dotyczących końca swojego życia. Zwłaszcza to, co chcesz, a czego nie chcesz, aby się wydarzyło. Jeśli zamierzasz to ustalić, dobrze jest wcześniej omówić to ze swoim lekarzem rodzinnym. Poproś o wyjaśnienia dotyczące badań i/lub zabiegów, które są niejasne. Omów z lekarzem różne opcje leczenia bólu. Przekaż lekarzowi kopię wypełnionego oświadczenia i upewnij się, że lekarz zna osobę kontaktową. Oczywiście należy poinformować lekarza, jakie relacje łączą pacjenta z tą osobą kontaktową (dziecko, partner, bliski przyjaciel lub sąsiad). Ustalenia dotyczące końca życia nie mogą być egzekwowane. Jednak lekarze i pielęgniarki będą na ogół chcieli przestrzegać zawartych umów w jak największym stopniu. To, czego oczekujesz jako pacjent, jest bardzo ważne. Poinformuj o tym swojego lekarza.

Obejrzyj to przykład - które mogą służyć jako inspiracja. Najlepiej pisać odręcznie i używać własnego charakteru. Ważne jest, aby najpierw omówić swoje życzenia z partnerem, dziećmi lub innymi osobami, którym na tobie zależy.

Brak leczenia jest również wyborem

Lekarze mają tendencję do kontynuowania badań i leczenia. Pacjenci również wolą się nie poddawać, a lekarze wolą nie przekreślać ich nadziei. Rezultatem jest często nagromadzenie trudnych metod leczenia z wieloma skutkami ubocznymi. Jeśli szanse na poprawę są niewielkie, porzucenie lub zaprzestanie leczenia może być dobrym wyborem. Dobrze jest rozważyć pozytywne konsekwencje podjęcia przez pacjenta decyzji o niepoddawaniu się dalszemu leczeniu. Nieleczenie nie zawsze jest wymieniane jako opcja przez specjalistów. Często zapomina się o tym, co oczywiste: po prostu poczekaj i zobacz.

Zachowujesz kontrolę nad sobą?

Kiedy staje się jasne, że koniec życia jest bliski, istnieje sposób na zachowanie kontroli. Sposób radzenia sobie ze swoją indywidualnością, który nie jest odpowiedni dla wszystkich. Jednak ważne jest, aby zająć się tym sposobem tutaj: Świadome powstrzymywanie się od jedzenia i picia. Osobom postronnym często trudno jest zrozumieć, że ktoś może zdecydować się na zaprzestanie jedzenia i picia. A jednak ludzie decydują się na to z pewną regularnością. Zwłaszcza jeśli twoje życie jest już w chwiejnej równowadze lub jeśli cierpisz na poważną, nieuleczalną chorobę, wybór ten może doprowadzić do łoża śmierci, które równie dobrze można nazwać śmiercią. Skonsultuj to ze swoim lekarzem. Warto to przedyskutować.

Zawsze są rzeczy, które mogą nas rozpraszać. Pracowitość jest wszędzie wokół nas. Ale... o co w tym wszystkim chodzi? Nie odkładaj swoich planów na później. Nie spiesz się i przedyskutuj to z doradcami. Daj sobie możliwość zrobienia tego, czego tak bardzo pragniesz w skończonym okresie swojego życia. Być może dobrze byłoby przejść przez kilka punktów i położyć je.

Mapa drogowa

Krok 1: Zadaj sobie kilka pytań

  • Kogo wyznaczysz do podejmowania decyzji za Ciebie, jeśli nie będziesz już w stanie robić tego samodzielnie? Sporządź to na piśmie i podpisz obiema rękami. Zanotuj datę. Przekaż kopię swojemu lekarzowi prowadzącemu i lekarzowi rodzinnemu.
  • Które zabiegi chcesz, a których nie chcesz?
  • Kiedy osiągniesz koniec swojego życia, gdzie chcesz umrzeć? Dom może być bardzo dobrym miejscem? Co trzeba zrobić, aby umrzeć w domu? Czy znasz inne opcje?
  • Gdybyś zmarł, czy chciałbyś udostępnić tkanki innym, co mogłoby znacznie poprawić jakość ich życia? Czy masz kartę dawcy? Czy zarejestrowałeś się w rejestrze dawców? Niektórzy ludzie pozytywnie myślą o własnej śmierci, wiedząc, że ich tkanki przyczynią się do tego, że osoba niewidoma lub niedowidząca znów będzie widzieć, a ciężko poparzone dziecko zyska nową skórę...

Krok 2: Zapisywanie odpowiedzi

Zapisz odpowiedzi na powyższe pytania. Zapisz je w dokumencie. Podpisz go.

Krok 3: Uzyskanie informacji

Poinformuj swojego partnera, dzieci, rodzinę, bliskich, aby wiedzieli, jak się czujesz z tymi rzeczami i co zapisałeś.

Krok 4: Komunikacja i przechowywanie

Przechowuj ten dokument. Upewnij się, że Twoja rodzina lub bliscy przyjaciele mają jego kopię. Oczywiście lekarz również otrzyma kopię.


Kontakt
Logowanie do środowiska pacjenta
Choose language
Dutch Dutch
English English
Polish Polish
Nowy system telefoniczny

Od 20 czerwca korzystamy z nowego systemu telefonicznego. Dzięki temu systemowi można wybrać, aby nie czekać na rozmowę z asystentem, ale aby asystent oddzwonił w późniejszym terminie. Oczywiście zawsze możesz pozostać w kolejce.

Dzięki temu mamy nadzieję zwiększyć dostępność praktyki i lepiej zarządzać czasem oczekiwania. Wszyscy będą musieli się do tego przyzwyczaić. Dla Ciebie, ponieważ nagle będziesz mieć kontakt z praktyką w inny sposób, a także dla asystentów, którzy będą musieli zapoznać się z tym sposobem pracy. Liczymy na Państwa cierpliwość, a przede wszystkim na poprawę dostępności opieki lekarza rodzinnego.

Zamknij